Ah Bu Tatiller Olmasa

Tatil o kadar güzel ki keşke hiç bitmese diyorum ama biz tatilden döneli neredeyse bir ay olacak ve ben daha yeni yazabiliyorum. Kaç satır yazabileceğim meçhul olsa da. Fıtık sorunum her geçen gün daha da artıyor ve buna rağmen bile Duru'ya bir kardeş istiyorum. Nasıl olacak acaba? Bu arada yeniden teyze oldum. Erken doğum olduğu için minik Doğa şimdi hastanede. Umarım bir sonraki postta onun fotoğraflarını koyarız.

Ekranı Yan Çevirin

Uzun ama çok uzun bir aradan sonra biz yine burdayız. Cep telefonu teknolojisine fazla alışık olmadığımız için maalesef ya ekranı ya da kafanızı yan çevirmeniz gerekecek. Neyse ki sevgili sorunu gidermiş bundan sonra boynunuz tutulmayacak. Biz bu aralar yine sizleri çok ihmal ettik. Duru ise enson gördüğünüzden bu yana oldukça aşama kaydetti aynı zamanda geri adımlarda attı. Tuvalet alışkanlığını nasıl kendiliğinden kazandıysa şimdi yine kendiliğinden bıraktı. Her şey sil baştan.

ALİBEY'de

Eğitmenimiz Sergen Ağabey daha 16 yaşında ve çiftliğin sahibinin oğlu. 4 yaşından beri at biniyormuş. Şimdiden bir çok birinciliği var. Atımız ise yavru bir at, ismi Karamel. Üstündekinin öyle suratsız durduğuna bakmayın güneş rahatsız ediyor.

Nasılım ama, bizim atımızın adı ise Havana. Sergen bunun orta büyüklükte bir at olduğunu söyledi. Diğerlerine binmek istemezdim.
Sevgili bu işi biliyor. Duru'da inşallah ona çeker. Yani bu tür konularda. Bu arada 2 gün önce yarışlardan birincilikle dönen Darwin'in fotoğrafını çekmeyi unutmuşum. Bir daha ki sefere söz.
Çok geziyoruz gezmesine ama bir türlü söz verdiğim gibi sıklıkla yazamıyorum. Yazamadığım gibi blog arkadaşlarımızı da ziyaret edemiyorum. Çok kötü bir blogcu oldum. Duru büyüdüğü zaman bu duruma çok kızacakmış gibi geliyor. Bu arada fotoğraf makinesinin tarihini ayarlamayı unutmuşuz. 2004 ne ola ki? Neyse efendim, biz bu hafta sonu Gebze'nin Cuma Köyü'nde bulunan Alibey At Çiftliği'ndeydik. Duru ve sevgili atlara aşina benim içinse bir ilk, bu nedenle ata binmemle inmem bir oldu. Serde yükseklik korkusu olunca başım döndü ve ineceğim diye tutturdum. Ama bir daha ki sefere bir tur atmadıkça inmeyeceğim. Tabi Duru benim gibi mi, ben ne kadar ödleksem o bir o kadar cesur. Aslında korkuyla büyümemesi için elimizden geleni yapıyoruz ama yine de korkuyu öğrenmeye başladı. Sağolsun alt kata taşınan komşumuz tadilat yaptırırken bizim ki matkap sesinden korkmuş. O günden beri de bir tıkırtı duysa "amca amca" diyerek korkarak yanımıza geliyor. Bakalım nasıl çözeceğiz bu sorunu.

GİTTİK,GELDİK,BİR TATİLİDE BÖYLE BİTİRDİK

Sonunda tatile çıkabildik.Uzun zamandır beklediğimiz, ihtiyacımız olan tatil maalesef çok da keyifli geçmesede yine de eğlenceliydi. Tatil boyunca Duru'nun iki yaş sendromu ile ve üstüne eklenen soğuk algınlığının minik cadıda yarattığı huysuzlukla başetmek sevgili ve benim için oldukça yorucuydu. Neyseki eve geldiğimizde dinlenme fırsatı bulabildik.

Bütün olumsuzluklarına rağmen yine de oldukça keyifli anlarımız da yok değildi. İlk gün sudan çıkmak bilmeyen Duru, sonraki günler boyunca sudan korktu. Onu ikna etmek bayağı zor olsa da arada sırada suya sokmayı başarabildik. İşte bizden tatil manzararaları...