Ah Bu Tatiller Olmasa

Tatil o kadar güzel ki keşke hiç bitmese diyorum ama biz tatilden döneli neredeyse bir ay olacak ve ben daha yeni yazabiliyorum. Kaç satır yazabileceğim meçhul olsa da. Fıtık sorunum her geçen gün daha da artıyor ve buna rağmen bile Duru'ya bir kardeş istiyorum. Nasıl olacak acaba? Bu arada yeniden teyze oldum. Erken doğum olduğu için minik Doğa şimdi hastanede. Umarım bir sonraki postta onun fotoğraflarını koyarız.

GİTTİK,GELDİK,BİR TATİLİDE BÖYLE BİTİRDİK

Sonunda tatile çıkabildik.Uzun zamandır beklediğimiz, ihtiyacımız olan tatil maalesef çok da keyifli geçmesede yine de eğlenceliydi. Tatil boyunca Duru'nun iki yaş sendromu ile ve üstüne eklenen soğuk algınlığının minik cadıda yarattığı huysuzlukla başetmek sevgili ve benim için oldukça yorucuydu. Neyseki eve geldiğimizde dinlenme fırsatı bulabildik.

Bütün olumsuzluklarına rağmen yine de oldukça keyifli anlarımız da yok değildi. İlk gün sudan çıkmak bilmeyen Duru, sonraki günler boyunca sudan korktu. Onu ikna etmek bayağı zor olsa da arada sırada suya sokmayı başarabildik. İşte bizden tatil manzararaları...

Resimsiz Ada Gezisi

Salı günü baktık Gebze'de hava kapalı ama bunaltmıyor, seyahat için gayet serin, bir anda karar verip Büyük Ada'ya gidelim dedik. Ada deyince aklıma geldi Yapıncak'ın durumu da gayet iyiymiş, geçmiş olsun diyoruz. Neyse biz apar topar hazırlandık hazırlanmasına ama en önemli şeyi unutmuşuz : fotoğraf makinasını. Duru' nun ilk ada ziyareti böyle resimsiz bitmiş oldu. Allah'tan kamerayı almışız, hiç yoktan donuk karelerin yerine hareketlileri var. Bakalım babamız yapabilirse bloga koymamız için bize küçük bir film karesi yapacak.

Öğlene doğru büyük bir hevesle yola çıktık. Önce benim işyerime uğrayıp müdürümle biraz konuştuk. Mağlum İstanbul'dan taşındığımız için tayin olmak istiyorum yoksa her gün Gebze-İstanbul arası gidip gelmem lazım ki bu da canım kızımdan daha fazla ayrı kalmak anlamına geliyor. Şube de işlerimizi hallettikten sonra hadi bir de cadde turu yapalım dedik. Ah ah eskiden ha deyince hemen caddeye iniyorduk. Vallaha gidince daha iyi anladım Bostancı'yı çok özlemişim. Canım Ankaram sen gücenme olur mu, senin yerin apayrı; sen doğup büyüdüğüm şehirsin. İstanbul ne ola, daha üç yıllık bir geçmişimiz var onunla.

Akşama doğru ise ada vapuruna bindik. Duru önce şaşırdı sonra çingeniliği elden bırakmamak için jaz yapmaya devam etti. Kısacası bizim minik cadı nerden nasıl olduysa tam bir kucak çocuğu olmuş. Bütün ada gezimiz boyunca, yüremeye ara verdiğimiz sıralarda ki yemek yemek bir kabusa dönüştü sürekli kucak isteyip durdu. Son bir kaç gündür de yemek yemiyor. Babası ile birlikte şimdiden kara kara düşünmeye başladık. Umarım bu huysuzluğunun nedeni tatil dolayısıyla bozulan düzeni ya da çıkardığı diştir. Çocuk büyütmek çok zormuş, Allah aynı anda bir kaç tane büyütene sabır versin.

Bu Nasıl Bir Tatildi Anlamadım

Bodrum tatili bitti ve evimize döndük. Annemle babamın planı aslında ikinci bir tatil dahaydı ama ikisi de fazlasıyla yoruldu. Artık kalan bir haftalık tatili kısmetse yakın yerlerde geçirerek tamamlayacağız. Bordum'da deniz çok kirli olduğu için denize giremedik, sadece uzaktan bakmakla yetinmek zorunda kaldım. Zaten ikinci günden sonra da dinmek bilmeyen rüzgar yüzünden de evden dışarı çıkamadık. Bunun üstüne bir de annemin tsunami korkusu eklenince tatil biraz eziyete dönüştü. Bu arada bizimkilerin evlilik yıldönümü planları da benim beklenmedik bir şekilde erkenden uykuya dalmamla iptal olmuş oldu. Onlar da bir gün gecikme ile kutlamak zorunda kaldılar ama ben durur muyum yine huysuzlandım. Ne yapalım canım ben bebeğim...Uçağa gelince, tek ağlamayan bebek bendim. Zaten annem kulaklarımın zarar görmesini engellemek için beni emzirince hemen uykuya daldım ve yol boyunca uyudum. Yalnız dönüşte bir bebek vardı ve ağladıkça beni uyandırıyordu. Bu yüzden de havaalanından eve gelene kadar arabada uyudum. Eve gelince üstüne bir 5 saat daha uyudum. Artık 3 gün uyumam herhalde...Yeni tatil maceralarımda buluşmak üzere....

Duru Tatile Gidiyor

Yarın akşam Bodrum'a gidiyoruz. Cuma gününe kadar olamayacağım...Tatil dönüşü artık ne var ne yok hepsini anlatmaya çalışacağım. Biraz sıkıntılı olacak gibi, çünkü annem hiç gitmek istemiyor. Babamın zorlaması ile razı oldu sayılır. Ben de ilk defa uçağa bineceğim ( anne karnında bindiğimizi saymazsak) bakalım nasıl bir deneyim olacak. Annem en çok gece uykumdan endişeli, resimde görüldüğü gibi ben yatağın altını üstüne getiriyorum. Tabi orada korumalı yatağım olmayacak. Annemle beraber yatacağız. Umarım birbirimizi rahatsız etmeyiz. Bu arada Bodrum'da babaannemle dedemin yanına gidiyoruz. Sanırım annemin neden gitmek istemediği anlaşılmış oldu. Annem yapılan bir kapris uğruna benim oralarda perişan olmamam için çok uğraştı ama sonuçta babamın dediği oldu. Dönüşte havadisleri anlatırım. Şimdilik hoşçakalın...